Adres e-mailowy szkoły


Odsłon: liczniki

Strona sponsorowana przez:















PEDAGOG SZKOLNY
Pedagog | Pomoc | Dla ucznia | Dla rodzica

 

 

Materiały dla uczniów i rodziców: Kliknij tutaj by pobrać Rola rodzica w funkcjonowaniu szkolnym dziecka

 

JAK SIĘ SKUTECZNIE UCZYĆ.

 

 

Skuteczna konsekwencja – czyli jaka?

 

  1. Konsekwencja musi być adekwatna do przewinienia

 

Zbyt duża konsekwencja w stosunku do przewinienia rodzi u dziecka poczucie krzywdy (np. Za to, że spóźniłeś się 5 min. nie wyjdziesz z domu przez miesiąc”). Zbyt mała konsekwencja w stosunku do przewinienia nie przynosi efektów, dziecko nie ponosi odpowiedzialności za swoje zachowanie.

 

 

  1. Konsekwentna konsekwencja

 

Nie odwołujemy konsekwencji w połowie, nie zapominamy o niej. Dziecko powinno ponosić konsekwencje za KAŻDE swoje zachowanie. W ten sposób uczy się odpowiedzialności za swoje postępowanie, uczy się rozróżniać to, co jest dobre, a co jest złe oraz ma jasność, czego oczekują od niego rodzice ( konsekwencją dobrych zachowań są oczywiście różnorodne nagrody).

 

3.   Konsekwencja nie może być zbyt odroczona w czasie.

 

Szczególnie w przypadku małych dzieci zbyt duża odległość czasowa między zachowaniem dziecka a jego konsekwencją powoduje niezrozumienie postępowania rodziców. Małe dzieci mogą nie pamiętać, co zrobiły źle kilka dni wcześniej, w związku z tym nie rozumieją, dlaczego ponoszą konsekwencje a w efekcie czują się pokrzywdzone i rozżalone na rodziców.

 

 

4.   Konsekwencja musi być związana z przewinieniem.

 

Konsekwencja nie związana z przewinieniem niczego dziecka nie uczy. Musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy między zachowaniem dziecka a odpowiedzialnością, jaką ponosi (np. konsekwencją bałaganu w pokoju jest jego posprzątanie, na co dziecko musi poświęcić czas, który mógł być spożytkowany na zabawę).

 

 

5.   Konsekwencja musi być zrozumiała dla dziecka.

 

Rodzic powinien wytłumaczyć dziecku, dlaczego podejmuje takie działania w stosunku do dziecka. Konsekwencja nie powinna być wyznaczana pod wpływem emocji, np. złości.

 

 

 

 

Dziesięć przykazań wychowania dzieci

 

 

1.      Okaż twojemu dziecku trwałą, nieustającą miłość i opiekę – jest to tak ważne dla jego umysłowego i duchowego zdrowia, jak pożywienie dla ciała.

2.      Bądź hojny w poświęcaniu dziecku swojego czasu i okazywaniu mu twojego zrozumienia – bawienie z dzieckiem lub czytanie na głos liczy się o wiele więcej niż uporządkowane, funkcjonujące bez zakłóceń gospodarstwo domowe.

3.      Umożliwiaj twojemu dziecku zdobywanie nowych doświadczeń i już od pierwszych dni jego życia „zanurz” je w mówionym języku – wzbogaca to jego duchowy rozwój.

4.      Zachęcaj dziecko do zabawy w każdej formie: w pojedynkę, z innymi dziećmi, do badania świata, naśladowania, eksperymentowania, budowania, kreatywnego tworzenia.

5.      Chwal częściej i głośniej wysiłki niż osiągnięcia.

6.      Powierzaj dziecku stale rosnącą odpowiedzialność – podobnie jak inne umiejętności trzeba je wciąż trenować.

7.      Pamiętaj o tym, że każde dziecko jest wyjątkowe, jedyne w swoim rodzaju – sposób, w jaki traktujesz jedno i który jest dla niego zupełnie w porządku, dla drugiego może być niewłaściwy.

8.      Pokazuj swoją dezaprobatę i niezadowolenie w taki sposób, który nie będzie oznaczał dla wieku, osobowości i rozumienia dziecka zbyt wygórowanych wymagań.

9.      Nigdy nie używaj groźby pozbawienia dziecka miłości albo, że je komuś oddasz. Możesz odrzucać i nie akceptować jego zachowania, ale nie pozwól nigdy, aby zrodziło się w nim podejrzenie, że możesz odrzucać jego osobę.

10.  Nie oczekuj wdzięczności. Twoje dziecko nie prosiło się, żeby przyjść na świat – to była twoja decyzja.

 

 

 

12 porad dziecka skierowanych do jego rodziców/wychowawców:

 

 

1.      Nie rozpieszczajcie mnie pięknymi rzeczami! Potrzebuję waszego uznania, a nie znowu słodyczy albo pluszowych zwierzaków!

2.      Nie róbcie za mnie niczego, co mógłbym zrobić sam!

3.      Zaufajcie mi i nigdy mnie nie podejrzewajcie! Kiedy się boję, okłamuję was!

4.      Oprócz niesprawiedliwości nic mnie tak nie boli, jak brak waszej miłości.

5.      Odpowiadajcie na moje pytania, ale przestańcie mnie wciąż pouczać!

6.      Nie wykrzykujcie na mnie w obecności innych ludzi! Jeżeli będziecie ze mną rozsądnie rozmawiali, to ja też będę się rozsądnie zachowywał!

7.      Nie zrzędźcie i nie narzekajcie ciągle na mnie! Kiedy będę miał tego dosyć, muszę ustawić moje uszy tak, by jednym coś wpadało, a drugim zaraz wypadało. To jest moja konieczna obrona.

8.      Nie porównujcie mnie z innymi dziećmi! Ja jestem bowiem nieporównywalny, jedyny w swoim rodzaju, nie ma na świecie drugiej takiej osoby jak ja. Jestem tak samo wyjątkowy, jak wy.

9.      Wasze humory sprawiają, że tracę pewność siebie. Przyznajcie się przynajmniej, że jesteście w złym nastroju, a wtedy zejdę wam z drogi!

10.  Kiedy jestem uparty, zapytajcie choć raz: dlaczego?! Może się zdarzyć, że mnie do tego zmusiliście.

11.  Nie dajcie się złapać na moje triki! Jeżeli chcę przyciągnąć waszą uwagę, potrafię z jednej sekundy na drugą płakać, marudzić i być uparty.

12.  Żądajcie ode mnie tylko tego, co sami też robicie! Jesteście bowiem książką, w której codziennie czytam.

 

dodał: 15.10.2008, pedagog szkolny

 

 


Szkoła Podstawowa Nr 45
41-907 Bytom
ul. Zakątek 20
tel./fax: (032) 386-76-38

Redakcja:
Administrator: Małgorzata Regulska-Abdallah; Redaktorzy: Klaudia Świtała, Joanna Kściuczyk